Dit bewustwordingsproces veranderde niet alleen hoe ik het heden ervaar, maar ook hoe ik terugkijk op mijn geschiedenis. Gebeurtenissen krijgen meer context, minder oordeel en meer betekenis. Daarmee ontstaat ruimte voor een andere toekomst, niet als vast omlijnd plan maar als open beweging met nieuwe mogelijkheden. Wanneer mijn eigenwaarde minder afhankelijk wordt van externe bevestiging verschuift de plek die ik inneem. Van aanpassen naar afstemmen. Van overleven naar aanwezig zijn. Van controle naar vertrouwen. Dat is geen rechtlijnig proces, oude reflexen blijven zich aandienen. Vooral in nabijheid en relaties, zowel in de privésfeer als op de werkvloer. Het verschil zit in het herkennen ervan en precies daar ontstaat vrijheid.

Wat mij steeds opnieuw verwondert is de veerkracht van de mens. Veerkracht is voor mij niet het blijven doorgaan of sterk zijn, maar het vermogen om geraakt te worden en toch weer in beweging te komen. Soms zachter, soms wijzer en vaak met meer nuance. Het wonder van het leven zit voor mij in het feit dat betekenis kan verschuiven zonder dat het verleden uitgewist hoeft te worden.

Dit proces ervaar ik als een steeds verder thuiskomen bij mezelf. Niet door iets toe te voegen, maar door steeds minder weg te duwen. Er is geen eindpunt, maar een voortdurende uitnodiging tot verdieping en groei.